కవిత-కిటికీ

ఇలా.. కొన్ని సోమరి మధ్యాహ్నాలు.. 

కిటికీ లోంచి చూస్తే దూరంగా కొండ పై

బండరాళ్ల మీద మెరుస్తూ న్న ఎండ..

దూరం నుంచే ఎండ తీవ్రత కొలుస్తాను..!

ఎండు పుల్ల విరిగిన శబ్దం లా చిటుక్కు మని శబ్దం .. ఆ ఎండదేనేమో.

గేటు బయట చెట్టు మీద ఉడుతొకటి ఎక్కడ్నుంచో వచ్చి

ఎక్కినంత హాడావుడిగానూ దిగుతుంది..

వలయాలు తిరుగుతూ రొద చేస్తూన్న కందిరీగ .. పూటకోరకంగా వినిపించి బుల్బుల్ పిట్టల పిలుపులు..

నా మధ్యాహ్న సమయాలని శబ్దిస్తూనే

నిశ్శబ్ధ భావనలోకి నెట్టి వేస్తాయి..

మూగన్ను గా పట్టే నిద్ర లోకి

చిన్ని పిట్ట రాగమై వచ్చి కల నిజం చేస్తుంది.

చిన్ని పిట్ట రాగమై వచ్చి కల నిజం చేస్తుంది.