రెక్కలు కట్టుకొని వాలడానికి
ఓ చెట్టుండాలి..
ఉల్లాసంగా కొమ్మనంటి ఊగడానికి
ఓ చెట్టంటూ ఉండాలి;
వెలుతురు వస్తూ ..
కొత్తచూపు యిస్తుంది
అప్పుడే వేటా మొదలౌతుంది..
పొద్దు వాలిపోతుందనగా...
రెక్కల మాటున రగిలే ఆరాటం..
స్వరాల రాగాల
దారి తప్పనీయని ఆనవాళ్లని..
జాడల్నీ వెంబడిస్తూ వచ్చి,
వాలేందుకు..
ఓ చెట్టు ఉండాలి.
రెక్కల అలుపు తీరేందుకు,
చీకటి మాటున వొదిగేందుకు
ఓ చెట్టు ఉండాలి..
సద్దుమణిగాక..
వాటి పాటల తో పాటే,
వాటిని తన ఆకుపచ్చని వొడిలోకి తీసుకున్న
ఆ చెట్టూ..
రాత్రంతా.. నిశ్శబ్ద గీతం
పాడుకుంటుంది..
No comments:
Post a Comment