ఉదయరాగం.

"అయ్యో 'శివ శివా!' 

అని యింకా అననే లేదు" 

అనుకున్నదేమో చలి..

వెనుదిరిగి కిటికి రెక్కలగుండా

లోపలికి చొచ్చుకు వచ్చింది;

కమ్మిన పొగమంచు నే భుజాల మీదుగా లాక్కుని కప్పుకొంటూ..

విహారానికి వచ్చిన నాకు..

శిశిరం రెక్కలల్లార్చిన పక్షిలా,  తెలిమంచు విదిల్చింది!

మంచు బిందువొక్కటి..

ముక్కుపై రాలి ముద్దు చేసింది!